All entries by Hilda Zuidam

Week van de poëzie

in verband met de Week van de Poëzie in Nederland een prachtig gedicht van een voor mij onbekende dichter: Tussen de duisternis van oorlog En de geur van tederheid Lig je Als een wissel op de toekomst Waar je was waren wij Een kwestie van samen overleven Waar je bent blijf je In ’t hart van haar, van hem, van mij Waar je ook gaat We zullen elkaar [...]



Nature boy

Het was half elf ’s avonds en de orkaan kwam geheel onverwachts opzetten. Achteraf kon je zeggen dat er wel degelijk sprake was van stilte voor de storm, maar op het moment zelf werd dat niet zo ervaren. Het was een dag als vele dagen en zo ook de avond. En toen, geheel vanuit het niets, barstte de hel los zonder dat iemand hierop voorbereid was. [...]



Het onverwoestbare kind

Angst in de ogen, als een opgejaagd prooidier. Continu op haar qui-vive, al haar antennes uit, want het gevaar zit in een klein hoekje. Eén ongelukkige opmerking, één verkeerde beweging, één foute actie en het is goed mis. Al jaren leeft ze in een onafgebroken status van alertheid. De vrees van het gevangen dier dat op het punt staat verscheurd te [...]



Een fantastisch 'vertrekcadeau'

Wat ik zo ontzettend leuk vond bij mijn afscheid bij één van mijn vorige banen was dat ik een zogenaamd collegaboekje meekreeg. Alle collega’s waarmee ik nauw had samengewerkt hadden onderstaand overzicht ingevuld. Een blijvende herinnering… Ik kijk er nog regelmatig in met een glimlach. Misschien een gouden tip, mocht een fijne collega bij jouw [...]



Ode aan Evert

De heerlijke geur van vers brood dringt door in mijn neus. Een moment waarin ik compleet in het hier en nu ben. Geen dwalende gedachten aan zaken die nog moeten geschieden. Alleen het brood heeft op dit moment mijn aandacht. Ik ruik het meel, de granen, de versheid. Ik pak een boterham, houd het tegen mijn gezicht en snuif nogmaals de goddelijke [...]



In alle eenvoud

Oma stond op van de ontbijttafel en liep naar de keuken om koffie te zetten. Opa stond tegelijkertijd op en vroeg aan zijn vrouw: “Zal ik even naar de bakker gaan?” Oma knikte instemmend naar haar man die zich naar Linda toedraaide en vroeg of ze even met opa mee wilde gaan. Ze mompelde een zacht “Ja, is goed” en opa zei dat ze dan meteen zouden [...]



Die goeie ouwe tijd?!

Enige tijd geleden werkte ik bij een bedrijfsvereniging op de afdeling Pensioenen in de stad Utrecht. Ik verzorgde samen met een aantal andere collega’s de pensioenuitkering van pensioengerechtigden en nabestaanden. Voor dit werk moest ik regelmatig het arbeidsverleden van de betreffende persoon natrekken. Hierdoor had ik veel contact met [...]



Huisdier

Het is nog koud, de winter is op zijn hoogtepunt. De takken van de bomen zijn nog kaal, een dun laagje ijs op de vijver. Vanuit mijn slaapkamer kan ik de achtertuinen van de huizen zien, de verschillende schuurtjes zijn nog volop in zicht. Straks als het lente en zomer wordt, verdwijnen ze langzaam achter het groen en de bloemenzeeën. Nu nog niet. [...]



Jij

Jij bent jij Jij bent iemand tegenover mij Jij staat daar Zoals je bent maar… Jij bent anders dan ik en zij Jij bent jij Dit gedicht van onze dochter Nana wilde ik jullie niet onthouden



Soms

Wat maakt dat het leven soms net iets minder is De knoop in je maag, Het onrustige gevoel Je liefst willen verstoppen in je eigen cocon Wat maakt dat het leven soms zwaarder is dan Een andere dag Het doet pijn En dat gaat maar niet weg Wat maakt dat het leven soms niet de moeite waard is Een zinloos gevoel Waardeloos Er gewoon even niet meer zijn [...]



Het sprookje van het zand

Een rivier, die vanuit zijn bron in de verre bergen door allerlei landschappen stroomde, bereikte eindelijk het zand van de woestijn. Nu hij iedere hindernis was gepasseerd, probeerde de rivier ook deze woestijn te doorkruisen, maar hij bemerkte dat het water verdween, hoe snel hij ook door het zand stroomde. De rivier was er echter van overtuigd [...]



Woeste winterwolken

Heel langzaam wordt ze wakker van het geluid. Eerst kan ze het niet thuisbrengen, maar al gauw heeft ze door dat het de wind is. De wind die over haar dak raast en de regen tegen haar zolderraam aan slaat. Ze hoeft nog niet op te staan en kruipt behaaglijk dieper onder haar donzen dekbed dat nog heerlijk geurt naar haar slaap. Het aroma van het [...]



Une mort très douce

Toen zij op zondag zagen Hoe jij daar zo rustig lag Verlost van pijn, verlost van angst Want voor de dood zijn zij het bangst Die angst voor de dood is niet verdiend Hij heeft gehandeld als een vriend Hij heeft je zacht in slaap gesust Geen pijn, geen angst tenslotte …rust



Ergens vlakbij

Op een zacht glooiende heuvel, midden tussen de weilanden en de bossen, stond een klein wit stenen huisje. Tegen de achterkant van het huisje was een lavendelblauw bankje met aan de ene kant een geurende boerenjasmijn en aan de andere kant een welriekende sering. Als ze daar ging zitten, vaak ’s avonds net na het eten met de poes op de schoot, had [...]



Beleef de tragiek…

...van het leven in alle intensiteit, dan is het leven het waard om geleefd te worden Je bent primair het meest gevoeligst. Je bent een bijzonder mens; meestal mooi, interessant, creatief en kunstzinnig. Je neemt zo weinig mogelijk ruimte in. Je bent warm, expressief, verfijnd en anderen tot steun en hebt veel mededogen. Je hebt een intense [...]



De rode schoentjes

Hij stond tegen het schoolgebouw aangeleund. Lange verwilderde, rode haren; een streepjesoverall, slobbertrui, polsbandje en knalrode schoenen. Een shagje te draaien. Haar hart sloeg een seconde over. Hij was haar niet eerder opgevallen doordat ze eerst Atheneum had gedaan. In het vierde jaar zou ze blijven zitten en toen had ze heel laat besloten [...]



Gracias a la vida

Mercedes Sosa Gracias a la vida, que me ha dado tanto, Me dio dos luceros, que cuando los abro, perfecto distingo lo negro del blanco y en el alto cielo su fondo estrellado y en las multitudes, el hombre que yo amo. Vertaling Dank aan het leven, dat mij zo veel schonk, Het schonk mij twee ogen die, als ik ze open, volmaakt het [...]



Mist

De zware, sombere mist hing als een dikke deken over de grijze, kale velden. De ijzige oostenwind sneed als een mes door de lucht, het was een gure, druilerige, regenachtige dag. In het trieste bos liep hij met zijn hoofd zo diep mogelijk weggedoken in zijn kraag. Zijn handen had hij ineen gebald en ver in zijn jaszakken verstopt, zijn schouders [...]



Paars, violet en roze

Paars is de kleur van de leden van het koninklijk huis, van rijkdom en verfijning. Maar ook van rouw, boete en vasten. De kleur van ingehouden emotie, ingetogenheid en onderdanigheid. Het is de hoogste geestelijke kleur, de vereniging van rood en blauw. Het kan ook de kleur zijn die, in extreme mate gebruikt, kan leiden tot dogmatiek en [...]



Oranje

Oranje is de kleur van feest en overvloed. Maar ook de kleur van gezelligheid, gretigheid, en weelde. De kleur die hoort bij beweging, warmte en levenskracht. Het is een zeer positieve kleur die niet beangstigend is, zoals rood dat kan zijn. Oranje is ook de kleur van de genezing en de vitaliteit. En van de rijkdom en erotiek. Bij de seizoenen [...]