Vroeger hield ik van een stevige portie fictie. Films en TV-series hoefden voor mij de realiteit niet te weerspeigelen, en hoe ongeloofwaardiger, hoe beter. Vliegende superhelden, gevechten op andere planeten, buitenaardse wezens in mijn tuin of zombies in de keuken…ik las, zag en luisterde gretig.

Maar met het ouder worden begon ik de rijkdom te waarderen die er in het dagelijkse leven te ontdekken valt. De manier waarop de menselijke geest reageert op uitzonderlijke én doordeweekse ervaringen is soms veel beklemmender en ongeloofwaardiger dan het meest vergezochte science-fiction scenario. Neem nu “Red Sonja”, een tv-serie die onlangs op televisie werd uitgezonden. De typetjes die daar ten tonele werden gebracht, kwamen zo uit het echte leven. Hoe uitzonderlijk hun levensverhaal ook is, besef je steeds dat er echt wel mensen in die situatie zitten.

Ik merk dan ook dat mijn digicorder vol staat met series en films die dicht bij huis aanleunen. Geen “Terra Nova” of “CSI” voor mij, maar wel “Van Vlees en Bloed”, “Dubbelleven”, “Duts” of “Groenten uit Balen”.